Dierckx: hoeft dit meer uitleg?

Anyway, het begon redelijk. De oefeningen waren eigenlijk vrij makkelijk. Geen extremaalprobleem, geen reeksen… Ik had zelfs 2 van de drie oefeningen juist. De derde (eigenlijk eerste) oefening was een oefening op stelsels van differentiaalvergelijkingen, dus dat was sowieso al even slikken…

Op een bepaald ogenblik wist ik even niet meer wat ik aan het doen was. Paniek overvalde me en ik moest me even herpakken. Hiermee ben ik natuurlijk wel wat tijd verloren, maar ik had wat ik wilde hebben. Kutmaple ook altijd…

Maar goed, dan kwam het theoriegedeelte. Ik keek naar de vragen:

1. Bewijs de convergentie van de Leibnizreeks, bespreek de eigenschappen en geef voorbeeld van absoluut en voorwaardelijk convergente reeks…
2. Geef de afleiding voor de kleinste kwadratenrechte.

Op zo’n moment denk je echt ‘Chillieeeeee!’. Leibniz had ik thuis gedaan, kon ik. Kleinste kwadraten had ik niet echt meer herhaald, maar ik kende hem wel nog. Tenminste, dat dacht ik…

Na een tijdje werken werden mij enkele dingen duidelijk… er zaten onnauwkeurigheden in mijn bewijsvoering! Ik zag dat er iets fundamenteels fout was, maar ik zag het maar niet!

Voor mijn vraag 1 kon ik alles zeggen, op 1 regeltje na (natuurlijk wel juist de conclusie, crap). Dierckx kijkt ernaar en zegt: “ja, maar hier ontbreekt een stuk, he”. Hij draait mijn blad eens om, staat er nog iets op? (jazeker) en hij legt mijn blad weg. Ik denk bij mijzelf: “moet u dat niet meer bezien? of ben ik zo al gebuisd?”…

Dan bekijkt hij vraag 2. Diegene waar een fundamentele fout in zat. Uiteraard ziet hij deze onmiddellijk. En voor een fundamentele fout tegen de wiskunde, betaal je de volle pot… Stellen dat is dan ook niet bepaald een goed plan. Ik vraag me trouwens af hoe ik daar in geslaagd ben dat te poneren… Stress zeker?

In ieder geval: het enige dat Dierckx toen nog kon zeggen was: “Nee, nee, nee! Dit is echt niet goed, hoor!” En dit voor een vol auditorium.. alsof de derde keer examen doen bij Dierckx al niet vernederend genoeg is…

Toen kwamen mijn oefeningen aan bod. Ik weet nog altijd niet wat hij verwacht dat ik op mijn papier schrijf. “Gebruik maple voor die, gebruik maple voor dat, verlies uw tijd niet met dingen met de hand te berekenen!” Je denkt dan: “ik gebruik maple, ik los mijn vraag op, ik schrijf mijn antwoord neer, en ik schrijf er mijn strategie bij”

Fout gedacht dus. Hij kijkt naar mijn antwoord (ok, ik moet wel toegeven dat ik ergens erin geslaagd was complete nonsens neer te pennen, maar dat was maar op 1 vraag) en zegt: “Ja, als ik dit hier zie staan denk ik: die weet hoe maple werkt, waar ge het moet plakken om het op te lossen, klik klik klik, en ge hebt een antwoord. Maar snapt ge ook hoe ge aan die integrand komt?”

Op zo’n moment moet je dan echt uit je vel schieten en je proberen te verdedigen. “Hier staat de formule in het formularium, en ik doe gewoon wat er staat. Bereken de afgeleide, neem er de norm van, dus elke component kwadrateren en dan sommeren, en als laatste de wortel nemen.”

Voor mijn laatste vraag flikt hij me dat weer… Oh, wat haat ik Dierckx!

Anyway, ik voelde me compleet afgebroken en vrees nu wel een beetje voor mijn punten. Mij vorige twee cijfers waren een 7 en een 8, in deze volgorde… Normaal volgt dan nu een negen. Ik hoop op meer, maar ik vrees voor minder… :s