Op deze wereld gebeuren dagelijks ongelukken. Gisteren was het, jammer genoeg, mijn beurt…
Ik reed rustig (lees: vloog bergaf) door de Schapenstraat en ik dacht: “laat ik maar wat remmen, voor ik beneden alles moet dichtgooien” (wat sowieso al niet lukt, maar dat terzijde). Ik trek dus aan de hendel van mijn rechterrem. Vrij hard, want zoals bij elke Leuvense studentenfiets, zijn ook mijn remmen niet van de beste. Tot opeens… die hendel afbreekt en… — zoals elk ervaren fietser weet — ga je naar rechts als je rechts aan je stuur trekt. Hier even een zeer gedetailleerde reconstructie van de feiten.
- Hendel breekt af.
- Bij het remmen trek je aan je stuur, dus ik stuur ongewild naar rechts.
- Mijn fiets, met mij erop, rijdt nu naar rechts tot…
- … ik het trottoir raak en vervolgens…
- … tijdelijk in een zwevende fase overga om daarna…
- … pijnlijk over de grond verder te schuiven.
- Ik sta recht en bemerk
- veel gaten in mijn broek
- veel gaten in mijn jas
- bloed op mijn handen (de afgebroken remhendel was erg scherp en had een diepe snede in mijn duim gemaakt)
- enkele mensen die behulpzaam komen vragen of het gaat.
- Ik ga verder te voet gegaan gezien mijn fiets kapot is.
Op de koop toe ben ik na dit ongeluk nog uitgeweest en daarna redelijk zat terug naar mijn kot gestrompeld. Een betere verdoving kon niet zeker? 
Op naar het volgende accident!