Er zijn veel manieren om eens goed te verongelukken. Blijkbaar is de fiets toch nog steeds de leukste, het overkwam me gisteren…

Ik reed rustig (lees: vloog bergaf) over de schapenstraat en ik dacht: “laat ik maar wat remmen, voor ik beneden alles moet dichtgooien” (wat sowieso al niet lukt, maar dat terzijde). Ik trek dus aan mijn rechterrem. Vrij hard, want zoals bij elke leuvenfiets, zijn ook mijn remmen niet van de beste. Tot opeens… die ***rem afbreekt en… zoals elk ervaren fietser weet, ga je naar rechts als je rechts aan je stuur trekt. Hier even een opeenvolging van de feiten (die allemaal in 2 seconden verliepen)

1. Remhendel breekt af
2. bij het remmen trek je aan je stuur, dus ik ben nog naar rechts aan het sturen
3. mijn fiets met mij erop, maakt nu een zijwaartse beweging tot
4. ik het trottoir raak en vervolgens…
5. pijnlijk over de grond verderschuif.
6. Ik sta recht en bemerk (vanaf hier zijn we uit de tijspanne van 2 seconden)
   1. veel gaten in mijn broek
   2. veel gaten in mijn jas
   3. “veel” bloed op mijn handen (de afgebroken remhendel was erg scherp en had een diepe snede in mijn duim)
   4. enkele mensen die behulpzaam komen vragen of het gaat.
7. ik ga te voet verder, daar mijn fiets kapot is…
8. ik kom aan op de plaats van afspraak met mijn kapotte kleren, wat moet ik er toch uitgezien hebben…

Al bij al ben ik tevreden dat ik nog leef, de pijn moet ik er maar bijnemen…

Op naar het volgende accident?