laptop: nu met Gyro-bediening
Posted by MiST in Persoonlijk on Sunday 31 January 2010
Och jongens toch. Wat een miserie!
Maandag was mijn laptop hier weer, helemaal “hersteld”. Blijkbaar was er een probleem met de grafische kaart en dus is die hersteld. Ze hebben van de gelegenheid ook ineens gebruik gemaakt om mij beter gerief te geven. Dat had voor mij allemaal niet gemoeten. Wat ik liever had gehad, was dat de mensen van acer mijn laptop wat beter hadden ingepakt.
Toen ik de doos openmaakte zag ik dat ze het schuimrubber dat ik gebruikt had om de laptop te stabiliseren in de doos, niet op de juiste manier gebruikt was (en het was geen moeilijke puzzel!). De laptop zelf zat wel in een plastic zak, wat vorige keer niet het geval was. Wat mij nog niet was opgevallen was het gat in de zijkant van de doos…
Wat me wel snel opgevallen was, was de enorme beschadiging aan de zijkant van mijn notebook. Die moet bij het transport een serieuze klap gekregen hebben… De behuizing is helemaal gebarsten.
Maar dus nu (nog geen week later) is het al weer om zeep. Daarstraks wilde ik mijn laptop opstarten, maar de aan/uit-knop reageerde niet meer. Blijven proberen, niets… Ik werd al wanhopig, want de herstelling was echt slecht gebeurd. Schade, Windows die niet meer opstartte, … Het werd me toch allemaal teveel. Dus ik draai de laptop om, en dan start die ineens spontaan op. Nu kan je me alles wijsmaken, maar als een laptop opstart wanneer je er eens mee schudt, is er iets mis. Maar goed, hij was terug opgestart. Daarna kende hij geen USB schijven meer. Nog eens heropstarten dacht ik dan, maar dat bleek ook al onmogelijk, want hij sloot niet meer af… Nog eens schudden, ging hij wel uit. Dan kon hij weer niet aan, nog eens schudden en nu ging hij wel aan. Minpuntje (buiten al dat geknoei): het probleem was nog steeds niet opgelost.
Nu vanavond is het helemaal om zeep. Schudden helpt ook al niet meer. Argh, ik HAAT het! Morgen weer eerst bellen, want er staat een klacht open dus ik kan geen herstelling invoeren…
*zucht* Dit begint me allemaal iets teveel moeite te worden…
Beep-Beep
Posted by MiST in Persoonlijk on Friday 15 January 2010
… en toen stopte het, toen stopte alles. Lichtjes aan, scherm uit, stilte.
Hij is weer in een coma gegaan, mijn laptop. Soms geeft hij 1 biepje, soms 2, soms geen. Twee piepjes zouden wijzen op een probleem met het CMOS geheugen. Ofwel is het batterijtje leeg, ofwel is het geheugen kapot gegaan. Waarschijnlijk zal het wel een nieuw moederbord worden. Gelukkig loopt de uitgebreide garantie nog.
*Zucht*, weer eens heel de herstelprocedure doorlopen. Achja, beter nu dan ergens in een vitaal moment. Ik heb alleszins mijn lesje wel geleerd na de vorige herstelling. Ik heb deze keer mijn formuliertje ingevuld via internet. Dat gaat veel vlotter. Geen geknoei in/met dat domme call-center. Inpakken, opsturen en afwachten nu.
Ik voel me wel een beetje verloren nu. Mijn eerste liefde is ver van hier, en mijn laptop is zo dood als een pier. Ik ben een zielepoot. 
Dynamische ACL’s met Zend_Acl
Posted by MiST in Gedeelde Kennis, Projecten on Monday 4 January 2010
Het is me eindelijk gelukt! Na een ingeving en wat gepruts werd het me duidelijk. Nu kan ik eindelijk een solide UserSysteem maken met access control.
Momenteel zijn er nog enkele dingen op te lossen, maar de controles kloppen al. En ze werken!
Nu ga ik eerst mijn usersysteem vervolledigen. Daarna volgt wellicht een uitgebreide tutorial post omdat ik toch wel enkele leuke dingen heb gedaan. 
Hier hoor je nog van.
Extreme Makeover Kot Edition
Posted by MiST in Persoonlijk on Monday 7 December 2009
Ik droom niet vaak, maar als ik dan eens droom is het meestal de moeite. Vannacht was het weer zover. Deze is zo speciaal en niet zo persoonlijk, dat ik hem met gemak op mijn blog kan zetten. Hier gaan we.
Ik zit op kot op Groenveld in Heverlee. De koten zijn niet klein, maar ook niet bepaald groot. Er zijn wel wat dingen die beter hadden gekund, maar dat is nu niet aan de orde. Dat wordt meteen verholpen.
De droom begint wanneer ik op mijn kot (in mijn droom wel te verstaan) wil gaan slapen. Ik had al de hele dag op mijn kot gezeten, maar pas toen ik in mijn bed lag, viel mij op dat er wat veranderd was. Naast mijn lavabo was een nieuw soort lavabo geïnstalleerd. Nog niet echt geïnstalleerd, het was geplaatst, maar nog niet aangesloten. Ik dacht: “wat een idee, ik heb toch al een lavavo?”. Na een grondige inspectie bleek het een urinoir te zijn.
Nu, er zijn veel dingen die ik op mijn kot zou willen, maar allesbehalve een urinoir. Tot hier het niet zo prettige aan mijn droom. Ik ging slapen met het idee dat ik de volgende morgen wel eens aan Karen zou gaan vragen wat de bedoeling was.
De volgende dag vertrek ik naar de les. Blijkbaar had ik al niet meer door dat er een urinoir in mijn kamer geïnstalleerd werd, want ik liep er gewoon langs. In ieder geval, ik was even uit mijn kot.
Toen ik terugkwam, was het gebeurd. Geen idee wat, maar alles was veranderd. Ik kwam andere bewoners tegen op de gang. Nochtans zaten mijn oude kotgenoten er ook nog. Ik stel me even voor en dan wil ik de deur van mijn kot openmaken. Ik merk dat de klinken zijn veranderd, maar de sloten zijn dezelfde gebleven. Mijn sleutel past en de deur gaat zonder problemen open. Daar wacht me een grote verrassing.
Alles was veranderd. Alles was ingericht in blauwe tinten: Een poezig blauw tapijt, donkerblauwe lakens op een dubbelbed (!). Tegen de achtermuur van mijn kamer stond ook nog mijn oud bed, eveneens met blauwe lakens. Ik moest wel over mijn bed kruipen om binnen te raken, maar mijn kot was aanzienlijk groter. De muur naar de kamer van sander was deels uitgeslagen.
Ik probeer mijn spullen te zoeken. Alles lag er mooi en netjes bij. Boeken mooi in de kast, bureau ordelijk, … Alleen kon ik maar de helft van mijn spullen vinden. Opnieuw denk ik: “Zijn hier waarschuwingen voor gestuurd?” en ik wil mijn mail nakijken. Mijn laptop ligt wel op mijn bureau, maar als ik de netwerk kabel volg, is mijn router wel weg. Geen internet dus, tenzij de kabel losprutsen uit mijn bureau.
Ik bedenk me plots dat Sander zijn kamer nu ook tot de mijne behoort, en ik ga daar kijken. Die kamer was ingericht als een soort salon. Zetels, salontafeltje. En een glazen deur naar de kamer van Jolien. Die was ook al vernieuwd. In die kamer, samen met de kamer van de andere blok, was een grote, poepsjieke keuken. Niet normaal. Een blond meisje is er haar eten aan het maken. Ik ga kijken en probeer te achterhalen wat er gebeurd is, zonder te laten merken dat ik helemaal niet weet wat er gebeurd is.
Het meisje in kwestie is een eerstejaars. Blijkbaar ook burgie. Niet echt een knappe, maar dat volledig terzijde. Na een beetje babbelen, kijk ik achter mij en daar zie ik Charlotte (en das wel een knappe :p) verschijnen. Ze heeft Matteo (haar petekindje) op haar arm. Precies het beeld van “vrouw komt thuis met kind”, vreemd om in een droom te zien.
Ik ga naar haar en ze zet Matteo op de grond. Matteo kijkt zo wat verbaasd rond en zakt een beetje dieper in het poezig tapijt. Helemaal verwonderd precies. Ik zeg – een beetje ongewoon om met kleine kinderen om te gaan – “Dag Matteo” en ga eens even door zijn haar ofzo. Het kind is nog steeds verbaasd en merkt me niet echt op. Ik geef Charlotte een kus en ik leg uit wat ik net meegemaakt heb en ik kijk ondertussen nog wat rond of ik nog wat dingen kon vinden.
Ondertussen komen nog twee oudere mensen goedendag zeggen. Ik ken hen niet, maar blijkbaar zij mij wel. Bleek het familie te zijn van Charlotte. Ze waren ook meteen weer weg, dus daar heb ik geen details van.
Daar eindigde trouwens ook mijn droom. Ik heb geen flauw idee wat dit allemaal betekenen moet. Wie het wel weet of denkt te weten, mag altijd reageren op dit bericht. Alle mogelijke verklaringen zijn welkom. Misschien kan ik nog wel eens goed lachen. Dit was een speciaal geval.
Cadeau ketting generator
Het is weer een hele tijd geleden. Wat heb ik ondertussen zoal gedaan? Gewerkt, … en daar stopt het lijstje ook weer. Het is verschrikkelijk druk en het ziet er niet naar uit dat het gaat minderen naar Kerstmis toe.
Maar deze post gaat helemaal niet over waar ik allemaal geen tijd voor heb. Daar ga ik jullie niet mee vervelen. Ik wil iets mededelen dat het leven van enkelen onder jullie misschien makkelijker kan maken.
Kerstmis nadert, dat zei ik al. Bij Kerstmis hoort een kerstfeest. Bij een kerstfeest horen cadeaus.
In onze familie gaat dat al een tijdje gepaard met heuse cadeauketting. Persoon geeft aan persoon B, persoon B geeft aan persoon C, enzovoort, tot persoon Z weer aan persoon A geeft.
Elk jaar opnieuw wordt er – naar mijn mening – veel te veel besproken wat de cadeaus betreft. Iedereen weet wie van wie krijgt en vaak weet iedereen ook wie wat krijgt.
Dit is helemaal niet meer wat het concept “cadeau” voor mij betekent. Een cadeau is voor mij nog steeds een soort verrassing. Je weet niet wat je gaat krijgen (en bij uitbreiding ook niet van wie).
Om voor eens en altijd komaf te maken met al dat ge-overleg, ben ik aan het denken geslagen. Ik moest ervoor zorgen dat er een ketting gemaakt kon worden, niemand de volledige volgorde weet, en niemand weet wat hij/zij gaat krijgen.
De oplossing: e-mail en automatisering. Maak een evenement, voeg personen toe, gooi de lijst door elkaar, en mail iedereen met voor wie hij/zij moet kopen.
Het resultaat van een namiddagje programmeren is dit: http://cadeauketting.appspot.com
Geef je evenement een titel, zet een datum vast, voeg namen en e-mailadressen toe. Zo simpel is het. Klik op de knop, en iedereen krijgt mail!
Geniet ervan! Bij mijn weten bestaat de tool nog nergens anders (al heb ik niet echt gecontroleerd).
Grote kuis, deel 2
Nog steeds wekt mijn eigen blog een gevoel van ergernis bij me op. Iets zegt me dat dat niet echt juist is… Daarom wordt het echt dringend tijd om mijn grote kuis verder te zetten!
De grote kuis gaat verder. Momenteel hebben mijn posts geen categorieën, maar dit komt omdat ik net mijn categorieënstructuur veranderd heb. Nu moet ik nog alles mappen op de juiste posts.
Hier en daar zal misschien een postje verdwijnen, maar normaal gezien zal wel alles behouden worden. Nu eten en naar de les…
Michiel gaat naar het tweede jaar!
Het is zover, de punten zijn voor de zoveelste keer geteld. Deze keer goed nieuws. Mijn slaagpercentage is opgekrikt tot 100% en vanzelfsprekend ben ik dus (eindelijk) geslaagd.
Dierckx werd verslagen met een 10 (Analyse 2) en een 12 (Analyse 1), Vandewalle werd verslagen met een 10 (Algebra).
Ik weet het, het zijn niet zo’n denderende cijfers, maar erdoor is erdoor!
Op naar volgend jaar! Ik heb al twee vrijstellingen (Informatieoverdracht en -verwerking, een 12 en OOP, een 18). Op het menu staan…
- Numerieke Wiskunde
- Kansrekenen & Statistiek
- Mechanica 2 (met een deel sterkteleer)
- Economie
- P&O 3
- Organische Scheikunde
- Besliskunde voor bedrijfsbeheer
- Databases
- Bedrijfskunde
- Toegepaste discrete algebra
- een vak naar keuze uit de andere nevenrichtingen, wellicht Systeemtheorie
Zien wat dat gaat opleveren… In ieder geval wil ik geen tweede zit meer. Twee keer is genoeg!
Delivery for… Michiel Staessen?
Posted by MiST in Persoonlijk on Tuesday 1 September 2009
Ik bestel regelmatig spullen via internet. Waarom zou ik ook niet, als de verzendkosten laag of gratis zijn. De prijzen van de artikelen laag, de leverdatum snel… Ik kan zo wel even doorgaan.
Meestal worden mijn pakketten geleverd door TNT Post. Bekenden in het circuit zullen wel weten dat TNT een dienst trackntrace heeft.Je kan dan zien waar je pakketje ergens uitspookt. Meestal kijk je alleen maar om te zien of de chauffeur al onderweg is naar je thuis.
Wat enkelen misschien niet weten is dat ze de trackntrace status nog aanvullen nadat het pakket geleverd is. Ze scannen dan het blad in waarop je hebt moeten tekenen voor ontvangst, en dat kan je herbekijken op hun website.
Een of andere hersencel moet bij mij op het idee gekomen zijn om heel mijn trackntrace history af te lopen en ik kwam het volgende tegen.
Je zou zeggen: “Dat is toch afgetekend met Michiel, wat is het probleem?”.
Probleem is dat er niemand bij ons thuis zulk geschrift heeft. Bovendien zou ook niemand in naam van iemand anders tekenen. Het is dus al onmogelijk dat iemand van ons getekend heeft.
Wie dan wel? De kuisvrouw? Misschien? De strijkhulp? Onwaarschijnlijk. Bovendien is beiden hun geschrift anders (denk ik). Wie blijft er dan over? Ik kan nog maar aan 1 persoon denken en dat is de koerier zelf. Soms treffen we inderdaad bestellingen aan in de brievenbus. Door wie zijn die dan afgetekend vraag ik me steeds af. Misschien is dit wel een antwoord op mijn vraag.
In ieder geval, moest het door de subcontractor getekend zijn, vind ik dat wel ongepast. Als er dan iets misgaat met de zending heb je eigenlijk geen recht van spreken meer. Probeer maar eens aan te tonen dat jij het niet bent, die afgetekend heeft. Dit is woord tegen woord met de koerierdienst.
Maar nogmaals, ik tast volledig in het duister… Het was gewoon een grappige ontdekking
Laptop kapot? Geen genot!
Posted by MiST in Persoonlijk on Thursday 27 August 2009
Mijn laptop is kapot! 
Na 2 jaartjes heeft mijn grafische kaart (Een GeForce 8600M GT 256MB) plots beslist op te houden met werken. Dit zorgt uiteraard voor onmogelijke bijwerkingen van mijnentwege.
Ik was sowieso wel van plan een tweede Terabyteschijf te gaan kopen, maar ik stuur ook niet graag mijn laptop op met al mijn bestanden erop. Ik ben dan maar naar de winkel gesprint, mijn extra tera gekocht, en alles beginnen backuppen, zodat ik mijn schijf zelf gewist (tot op windows na) kon binnenleveren bij Acer. (Nota bene, ik heb dus nu 2,66TB aan harde schijven, dat voelt wel goed )
Toen kwam het minder plezierige gedeelte. Nu ja, minder plezierig. Ik bedoel maar, als je dan al eens geluk hebt, keert het toch weer tegen jezelf…
Ik heb een extra garantie uitbreiding bij acer. Als AcerAdvantage klant geniet ik de beste voordelen. Gratis reparatie, ze komen hem halen en brengen hem binnen 5 werkdagen na ontvangst terug. Tenminste, zo zegt het boekje, eerst nog zien of dat ook echt klopt
In ieder geval, ik bel naar het Call Center… 078 15 00 23
“Welkom bij Acer. Bienvenue chez Acer. Voor Nederlands, druk 1. Pour le francais, appuyez le deux”. De haartjes in mijn nek gaan al spontaan rechtstaan als ik zo iets hoor. Wat haat ik Call Centers…
Ik druk 1 (voor Nederlands), ik druk 2 (aanvraag voor een reparatie). Ik krijg vrijwel onmiddellijk een medewerker aan de lijn. Tot daar de aangename ervaring. “Hallo, zegt u het maar.”
Een stem lijkt wel uit een bekertjestelefoon te komen waarvan de andere persoon aan de andere kant van de wereld staat. Ik kijk nog eens goed of ik de goede telefoon vast heb, en ik begin aan mijn relaas. De mens aan de andere kant van de lijn stelt vragen die ik amper versta. De conversatie gaat alvast voort met “Hallo? Meneer, hoort u mij?”. Op een bepaald moment hoor ik hem weer beter en ik ga verder met mijn verhaal en de antwoorden op zijn vragen.
Alsof dat nog niet genoeg was, hadden ze nog een telefooncentrale uit de vorige eeuw precies… Elke minuut kreeg ik 3 biepjes te horen (waarschijnlijk bij het switchen van lijnen en stuff), erg storend! Ik hoorde de persoon al niet, nu kwam er ook nog gebiep tussen.. Geweldig!
Na veel vijven en zessen waren we er dan toch eindelijk geraakt. De aanvraag was voltooid, de medewerker moest alleen nog al mijn gegevens hebben. Waarom? Geen idee, want ze hebben die al allemaal! Ik wist niet de preciese aankoopdatum, maar die had hij al opgezocht eer ik die had. Bijgevolg had hij dus ook al mijn persoonlijke gegevens, want die staan op dezelfde fiche!
Anyway, ik geef al mijn gegevens. Als laatste wil hij mijn e-mailadres. Dat is nu niet bepaald moeilijk, maar ik weet dat veel mensen nogal moeilijkheden hebben met het schrijven van mijn naam. Ik zeg dus duidelijk staessenmichiel at gmail dot com, dat is staessen met ae en dubbele ss en michiel at gmail dot com. De medewerker vraagt het nogmaals en ik zeg het nogmaals. Ik kon hem amper verstaan. Plots zegt hij “Oké, we sturen u een email met de procedure voor verzending”. Ik vraag nog eens na of de reparatievoorwaarden nog steeds dezelfde zijn (verzendkosten voor Acer en de reparatie binnen 5 werkdagen uitgevoerd). Hij bevestigt, ik zeg gedag en leg af.
Op dat moment realiseer ik me dat het hoogstwaarschijnlijk weer fout gegaan zou zijn. En inderdaad, na 10 minuten had ik nog steeds geen e-mail. Een tweede keer bellen was geen optie, het was net 17 uur geworden. Een tevergeefse derde poging al evenmin. Bij de vierde poging was de batterij van de telefoon leeg. Een mens kan toch tegenslag hebben…
Toen ben ik op de website gaan zoeken en bleek dat je daar ook een aanvraag kon plaatsen. Helaas stond er geen link op de aceradvantage-site waar ik eerst was gaan kijken. Ik heb nog geprobeerd om het zo te doen, maar tevergeefs… “Er is al een case voor deze computer”. Eens ingelogd, blijf je ingelogd totdat je bent uitgelogd. Bummer!
Alleszins, na even mijn zinnen herpakt te hebben, heb ik maar een mail gestuurd naar de klantendienst. Helaas krijg ik daar GEEN voorkeursbehandeling en worden de mails chronologisch verwerkt… Ik hoop maar dat deze affaire afgerond geraakt VOOR het begin van het academiejaar. Bovendien ga ik nog een week in Corsica…
Even nog ter aanvulling. Alles blijkt precies kapot te gaan. De computers op de campus waren stuk (waarvan 1 door de grafische kaart, de andere een probleem met de voeding), de graka van de computer thuis heeft eveneens de geest gegeven (gelukkig hadden we nog een reserve), mijn kleine externe harde schijf wilde daarstraks ook al niet meer, maar startte na enkele tientallen tikken toch op (de vraag is maar voor hoelang… :s). Charlotte haar laptop is wel gemaakt en stelt het goed. Toch nog iets dat niet in mijn handen stuk gegaan is
Toekomstplannen
Posted by MiST in Persoonlijk on Saturday 22 August 2009
Examenperiodes zijn dodelijk. Vooral alle leuke spulletjes die rondom je beschikbaar zijn en waar je (zou) moet(en) afblijven. Nuja, dromen kan een mens altijd. Dromen over… IT infrastuctuur: servers, switchen, firewalls, modems, zelfs UPS’en
Ik plan alleszins wel om mijn droom ooit waar te maken, dus ik kan maar beter op tijd beginnen denken en de markt volgen Of ik er ooit het geld voor bij elkaar krijg is nog maar een vraag, maar dat is een probleem voor dan. Sparen en verzamelen is het sleutelwoord tot voltooiing, denk ik
Wat wens ik ooit te bereiken:
Nota: mijn plannen zijn gebaseerd op de beschikbare huidige technologieën. Niemand weet wat er binnen een jaar of 5 allemaal beschikbaar zal zijn op de markt
- Een goede internetabonnement, liefst rond de 20Mbit. Tegen dan zullen zo’n lijnen wel de mainstream zijn (hoop ik). In ieder geval, een lekker vlotte lijn.
Nota: het hele model is gebaseerd op de huidige Telenet abonnementen en infrastructuur. Wie weet zijn er tegen dan andere kabelproviders die betere functionaliteit bieden. - Digitale televisie op een FullHD televisietoestel (81cm in diagonaal kan ik me wel mee tevreden stellen). Waarschijnlijk is digitale televisie tegen dan nog verder uitgebouwd, beter ondersteund en heeft het het meer geavanceerde functionaliteit.
- Een 5-poort switchke, 100Mbit zal ruim voldoen omdat die gewoon het internet-verkeer moet switchen van de modem naar mijn gigabit netwerk. Dit is nodig om het verkeer van de digitale televisie (moet zijn eigen IP hebben bij Telenet) te splitsen van het lokale netwerk.
- Een firewall computer, liefst een 1U 19″ server, want ik zou alles graag in een (gekoelde) 19″ rack steken.
- Een 19″ 24-poort gigabit switch van Linksys/Cisco. Ik moet geen rommel hebben, geen Sweex’en en D-link’s voor mij. :p (En ja, D-link en Sweex zijn goedkoper en werken ook, maar zijn kwalitatief minder, dus… Cisco!). Liefst een model met PoE (Power over Ethernet) capaciteiten. Wie weet wil ik ooit wel IP camera’s ophangen ofzo :p
- Dan het pronkstuk van de collectie. Een 4U 19″ server met SATA of SAS (maar SAS schijven zijn me net iets te duur) RAID5 controller. Eerst 4 poorten, dan 8, dan 16.. tot er een tweede controller of server bij moet. Deze server zal een Ubuntu Server 64bit worden denk ik. Lekker veel RAM geheugen, lekker veel Harddisks (Western Digitals of Seagates) van 1TB elk, lekker snelle maar zuinige CPU(’s), 2 Netwerkkaarten minstens om het boeltje te load-balancen. Op die manier zouden meerdere gebruikers in het lokale netwerk aan full gigabit speed met de server moeten kunnen communiceren. Schijven zullen altijd wel het traagste zijn, daarom heb ik een goede SATA/SAS controller nodig. Sleutelwoorden hier zijn ‘ARECA’ en ‘PCI-e 16x’. Later kan ik altijd nog extra JBOD’s aansluiten uiteraard…
- Een WiFi N router of eerder access point. Hier ook geen rommel maar deftig linksys materiaal. Dan maar hopen dat Wireless ook ooit Gigabit snelheden haalt Ik lees trouwens net dat er Access points van Cisco bestaan die werken op PoE. Handig, zo moet ik alleen mijn Switch aan de UPS (zie verder) hangen.
- Een extra servertje voor PHP/MySQL(/Mail) mag er altijd bij (nog een 1Unitje ofzo, altijd leuk :p)
- Eigen kring op het stroomnetwerk met overspanningsbeveiliging en UPS. Waarschijnlijk zelf te bouwen omdat ik geen miljoenen aan UPS’en wil uitgeven. Wat batterijen en invertors zouden wel moeten volstaan. Ze zouden wel moeten communiceren met het netwerk, zodat enkele servers automatisch afsluiten als de stroom uitvalt. De file server zou enkel mogen afsluiten als er geen communicatie meer open staat met andere apparaten op het netwerk. Als dat wel het geval is moet de server een bericht sturen naar alle apparaten dat deze op noodstroom draait en zou moeten afgesloten worden. De switch en wireless moet ook aanblijven. Dit omdat laptops sowieso weinig last ondervinden van onderbrekingen en dus nog kunnen verbindingen hebben met de server.
- Al dit speelgoed in een mooi 19″ rekje met waarschijnlijk extra koelers. Het rekje nog voorzien van een KVM switch (19″ modelletje), een monitor, toetsenbord en muis. Overal Cat5e kabels voor de gigabit snelheden
- Een geluidsdichte, goed geventileerde kamer zou leuk zijn, want ik wil niet weten hoeveel lawaai dat zootje gaat maken. Koelers en harddisks. Western Digitals zijn (redelijk) stil, maar Seagates? Nuja, als het geluidsniveau al boven 30dB(A) ligt, wie geeft er dan nog iets om stille schijven? :p Misschien is een brandmelder ook wel een te overwegen optie voor deze kamer, gezien bijna al mijn centen daarbinnen gestockeerd zouden liggen. Misschien een plaatje met ‘Most of my money inside’ aan de deur hangen :p (plus alle stickertjes van fabrikanten xD)
- Van de Gigabit switch ook nog een lijn voorzien naar de TV, waar een media streamer moet komen, die de media van de server haalt en FullHD streamt naar het scherm (graag ook een 7.1 in dat hoekje :p)
Misschien wordt het nooit zo overdreven als beschreven, maar ik zou het toch wel zien zitten Wel eerst eens kijken of de energiefactuur dit kan trekken (daarom wil ik zuinige servers).
Als je dit alles hebt gelezen proficiat. Als je nu iets denkt in de aard van ‘droom verder!’, begrijp ik je volledig. Ik denk er momenteel ook zo over. 
Maar ooit… Ooit… ‘t is maar te hopen dat de persoon die met mij samen leeft er mee kan leven…
Recent Comments